Waarom geen vermiste Nederlanders

Waarom geen vermiste Nederlanders

Eindhovens Dagblad, woensdag 11 Maart 2009

“Oudere mensen snappen soms niet dat ik me met Duitse soldaten uit de Tweede Wereldoorlog bezig hou. ‘Waarom zoek je niet naar vermiste Nederlandse soldaten?’, zeggen ze dan.

Mijn antwoord is eenvoudig: omdat er zo weinig gedaan wordt voor al die Duitse oorlogsslachtoffers, omdat bijna niemand zich om hen bekommert. Het waren ook mensen. Een oorlogsslachtoffer is een oorlogsslachtoffer. Ik ben niet méér pro- of anti-Duits dan iemand anders.”

De 39-jarige Richard Schoutissen uit Deurne is zich ervan bewust dat hij een wat vreemde hobby heeft, zeker gezien zijn leeftijd. Hij spoort – meestal op verzoek van particulieren, maar ook soms van overheden – Duitse oorlogsslachtoffers op.

Een uit de hand gelopen hobby, noemt hij het. Volgens zijn vrouw is het een verslaving, omdat hij er eigenlijk 24 uur per dag mee bezig is, is het niet lijfelijk, dan toch wel in zijn hoofd. Hij werkt 20 uur per week als administratief medewerker en is de rest van de week huisman. Vooral die laatste baan is goed te combineren met zijn hobby. “Al krab ik me wel eens op mijn hoofd, als de kinderen zeggen: papa, wat hebben we vandaag weer ver gelopen op dat kerkhof, he’.”

Schoutissen was altijd al geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog. Zijn fascinatie voor Duitse soldaten en hun geschiedenis liep hij dertien jaar geleden op, toen hij als nieuwe inwoner van Deurne het Duitse oorlogskerkhof in IJsselstein bezocht. “Ik raakte aan de praat met een oudere dame die bij het graf van haar vader stond. Ze wilde zijn levensverhaal op papier zetten, maar wist helemaal niets van de man. Ik ben toen voor haar gaan speuren en dat vond ik ontzettend interessant.” Schoutissen kwam onder meer in contact met de ‘Weltkriegsopfer- organisatie’ en de ‘Interesse Gemeinschaft’ en werd daar lid van. “Ik behandel voor deze organisaties de aanvragen vanuit Nederland. Vaak gaat het om particulieren, die op zoek zijn naar een nog vermiste Duitse soldaat, maar ook overheden en andere organisaties kloppen bij me aan. De Canadese regering bijvoorbeeld heeft me onlangs nog gevraagd een Duitse soldaat op te sporen die in Polen is gesneuveld. De bergings- en identificatiedienst van de Koninklijke Landmacht klopt regelmatig bij me aan. En uit de Verenigde Staten kwamen een verzoek om een Duitser op te sporen.”

Of zijn hobby eindig is? Hij laat een boek zien met fotootjes van 8000 vermiste soldaten. “Er zijn 40 van deze boeken. Er liggen nog duizenden soldaten begraven. Tot nu toe zijn van 440.000 Duitse slachtoffers op 14.000 kerkhoven de gegevens achterhaald.”

Dat sommige mensen hem zijn speurwerk niet in dank zullen afnemen, weerhoudt Richard Schoutissen er niet van verder te gaan. “Na zoveel jaren mag het toch onderhand wel bespreekbaar zijn dat in Deurne bijvoorbeeld 145 Duitsers zijn gesneuveld.”

*klik op bovenstaande illustratie voor de originele versie