Deze gedenkpagina is gewijd aan Bernardus Jacobus Erkelens, één van de meer dan 725 oorlogsslachtoffers verbonden aan de gemeente Deurne die door Stichting Oorlogsslachtoffers zijn gedocumenteerd. De gemeente Deurne en de omliggende dorpen Liessel, Vlierden, Helenaveen, Neerkant en Zeilberg werden in het najaar van 1944 bevrijd tijdens zware gevechten. Daarbij vielen slachtoffers aan alle kanten: geallieerde militairen uit landen als het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada en Nieuw-Zeeland, en Duitse soldaten.
Maar het archief omvat meer dan alleen de gevechtsslachtoffers op Deurnese bodem. Ook Deurnenaren die elders het leven lieten worden herdacht: burgers die werden vermoord in concentratiekampen, dwangarbeiders die omkwamen in Duitsland, mensen die werden geëxecuteerd of bezweken aan de gevolgen van vervolging en onderdrukking. Daarnaast zijn ook Deurnenaren opgenomen die in Duitse krijgsdienst traden en elders sneuvelden.
Stichting Oorlogsslachtoffers documenteert al sinds 1995 het verhaal van al deze mensen, zonder onderscheid naar nationaliteit, kant of achtergrond. Het doel is om iedere persoon een naam en een gezicht te geven, en hun nagedachtenis levend te houden.

| Naam | : Erkelens | |
| Voornamen | : Bernardus Jacobus | |
| Roepnaam | : Bertus | |
| Geboortedatum | : 27-07-1914 | |
| Geboorteplaats | : Deurne | |
| Wonende | : H.69 te Helenaveen | |
| Rang / Beroep | : Tuinier | |
| Identiteitsplaatje | : – | |
| Eenheid | : – | |
| Overlijdensdatum | : 01-02-1945 | |
| Overlijdensplaats | : Oldenburg (Duitsland) | |
| Doodsoorzaak | : ten gevolge van bronchopneumonie | |
| Begraafplaats | : R.K. Begraafplaats te Helenaveen | |
| Gedenkplaats | : Oorlogsmonument te Helenaveen | |
Overige informatie
Zoon van Andries Erkelens en Maria Gertruda Camps.
Graflocatie: Vak 1 / Rij 1 / Graf 58
Op zondag 8 oktober 1944, tijdens de Mis van 7.00 uur, omsingelen Duitse parachutisten (Fallschirmjäger) de twee Rijkswerkkampen I en II in Mariaveen. De mensen worden tijdens de Mis uit de kapel naar buiten gedreven. De Duitsers zetten de wegen af en doorzoeken de kerk en alle huizen. Alle mannen en jongens worden bijeen gedreven en afgevoerd in een lange, trieste karavaan. Zonder eten en drinken, zonder extra kleding. Sommige zijn nog in nachtkleding. Volgens de Duitsers moeten ze gaan werken in Maasbree of Helden maar in werkelijkheid worden ze naar Duitsland gedeporteerd voor tewerkstelling (Arbeitseinsatz).
Bernardus Jacobus Erkelens kwam op 14-10-1944 terecht bij de firma ‘Reichswerke AG, Hermann Göring’ te Salzgitter en probeert later broer Henk te bezoeken, die in Papenburg woont. Hij is echter niet in het bezit van geldige reispapieren en wordt uit de trein gehaald en afgevoerd naar een strafkamp waar hij later overlijdt ten gevolge van bronchopneumonie oftewel bronchitis en longontsteking. Hij wordt begraven op het R.K. Friedhof te Oldenburg, Vak VII (rij A graf 19) vanwaar hij op 23-11-1951 wordt herbegraven naar Helenaveen.
Een rapport van overbrenging met identificatiegegevens, opgemaakt door de Dienst Identificatie en Berging, is eventueel ter inzage beschikbaar bij de auteur.
Bidprentje

Sterbeurkunde

Ausweis

De Eisenhower Certificate, een postume onderscheiding na bewezen hulp aan vliegtuigbemanningen.

Brief van zijn broer, Henk Erkelens, verstuurd naar Leonard Joosten

“Papenburg 4-2-1945
Beste Leonard beste kennissen.
Vandaag heb ik jullie treuriger nieuws mede te deelen. Zoals ik jullie voor enige tijd al geschreven had zijn Bertus (Erkelens) en Harrij (Lagarde) hier in de buurt in een Straflager terecht gekomen maar ik wist nog niet waar. Voor eenigen tijd werd ik ’s morgens door een ziekenhuis in Oldenburg opgebeld dat mijn broer daar zwaar ziek was ingebracht. Ik ben er toen direct heen gereisd en heb hem toen bezocht. Hij zag er treurig uit totaal afgemagerd en zeer zwak en ik had toen ook niet veel hoop meer. Hij heeft daar nog een 8 dagen gelegen en al de moeite om hem er weer door te krijgen is niet meer gelukt. Woensdagnacht om 12 uur is hij gestorven en dinsdag 6-2 wordt hij in Oldenburg begraven. Het is wel hard maar het heeft schijnbaar alles zo moeten zijn.
Hij was tot het laatst toe nog bij volle verstand en heeft mij alles verteld wat hij die weken, ofschoon noch zeer zwak, mee heeft moeten maken. Ze hebben hem gewoon dood gemarteld. In het straflager kreeg hij meer slaag dan eten. Hij zij ook in Watenstedt was het een hemel daar tegen. Want in dat Lager kreeg men haast helemaal geen eten en veel slaag. Harrij is gelukkig van die ellende af, die hebben ze afgekeurd en weer naar Holland gestuurd. Die zit nu in ………………
Gegroet Henk Erkelens”
Bekijk alle personen in de categorie: Omgekomen in Concentratiekampen en door dwangarbeid